For many people, February is the worst month of the year. Winter seems to go on for ever and whilst we long for the sun’s warmth, summer is far away. But the good thing about the worst time is the knowledge that it’s going to get better. Indeed it is already getting better…

Pasg Hapus! Mae mwynhad llawer mwy pan mae’n annisgwyl. Dwi ddim yn meddwl bod neb ohonom ni wir wedi disgwyl mwynhau gweithio ar ddydd Sul oer a gwlyb yn y goedwig. Os ydw i’n rhydd ar ddiwrnod gwirfoddoli, dw i’n teimlo mai fy nyletswydd i wirfoddoli yw hi, rhan o fy ymrwymiad i’r Goedwig Dragwyddol…. Read more »

Autumn arrived suddenly this year. After months of drought and sunshine, we have welcome rain. Bright autumn leaves, red and gold, are falling early from some of the trees; they’ve done their job, generating incredible rates of growth, especially in those parts of the wood which were devastated by Storm Darragh last December.

Mae’r goedwig yn llonydd, tawel a chlwyfedig. Cerddaf am ychydig, gan ddringo dros boncyffion gorweddog, heibio’r gysgodfa, yn anelu at ddinistr. Nid oes ffordd ymlaen, mae’r llwybrau i bob cyfeiriad wedi cau ac mae cymaint o goed ar y llawr fel na allaf fynd heibio iddynt.

Mae Cyhydnosyr Hydref, sy’n nodi dechrau swyddogol yr hydref, yn disgyn ar 22 Medi, yn union fel yr wyf yn gorffen y cylchlythyr hwn; ond o ran Coed Noddfa Boduan, dechreuodd y tymhorau newid ym mis Awst. Roedd y llwybrau eisoes yn euraidd efo dail bedw a syrthiodd saith wythnos yn ol.

Mae Cydhydnos y Gwanwyn wedi cyrraedd ac wrth i mi ysgrifennu, mae hyd y dydd a’r nos yn gyfartal. Yfory bydd y dydd yn hirach na’r nos ac mae’r pren yn deffro’n gyflym. Efallai y bydd yn teimlo’n oer ond mae’r haul yn dod â gobaith a llawenydd.

Ar ddyddiau disglair Rhagfyr, mae’r goedwig yn lle hyfryd i dreulio amser. Pan fo’r coed yn foel, mae’r haul yn goleuo lliwiau bywiog y rhedyn, mwsoglau a’r dail syrthiedig. Sylwn ar y gwrthgyferbyniad rhwng cennau gwelw a smotiau llachar o ffyngau ar frigau sydd wedi syrthio yn erbyn y tir llaith tywyll.

Mae blynyddoedd ers i mi gerdded drwy’r coed gyda’r nos. Ar Noson Tân Gwyllt roedd yn dawel ar wahân i sŵn adar, ni allech ei alw’n gân. Cigfrain, efallai? Rydyn ni wedi eu gweld yn hedfan yn ystod y dydd. Safai coed di-ddail yn llonydd, Sgerbydau duon tal dan awyr serennog; roedd yn ymddangos mai’r… Read more »

Dwi mor falch ei fod wedi bod yn bwrw glaw! ‘Roedd y ffyngau bron â diflannu ar ôl y tywydd poeth diweddar ac ‘roeddwn yn poeni na fyddai dim i’w ddarganfod dydd Sul nesaf, pan fydd Charles Aron y dod i’r coed i’n dysgu amdanynt.